Morina longifolia

Als basis ontwikkelt de plant eerst een flinke basis van distelbladeren, die bij wind en beweging een frisse citrusgeur afgeven. De stevige stengels van 80-100 cm lengte hebben ook een distelachtige uitstraling met niveau’s van Acanthusmotief. Boven elk niveau barsten witte (later verkleurend via lichtroze naar wijnrode) trompetvormige bloemetjes als een fontein richting insectenbezoek…. De planten bloeien in de vroege zomer en houden in de zomer van zon en vochtige grond, die in de winter vooral niet nat mag blijven. In Tibet (waar deze plant o.a. in het wild voorkomt) wordt dit als een geneeskrachtige plant gebruikt tegen maagklachten.